-
Zetel Antwerpen
Uitbreidingstraat 66
2600 Berchem
T 03 203 44 00
-
Zetel Kempen
Kleinhoefstraat 6
2440 Geel
T 014 63 95 70
Ondernemingsnummer BE0627 844 475
Het bestek was toch duidelijk. Of niet?
14 oktober 2026
Moet je als aannemer elke mogelijke fout in een bestek ontdekken?
Je dient een offerte in voor een overheidsopdracht. Je bestudeert het bestek, controleert de plannen en maakt je prijs. Tijdens de uitvoering loopt alles volgens plan. Tot plots blijkt dat de aanbestedende overheid een bepaling helemaal anders leest dan jij.
Volgens jou volgt de uitvoering perfect uit het bestek. Volgens de aanbestedende overheid had je moeten begrijpen dat iets anders bedoeld werd. Wie heeft gelijk?
Moet je als aannemer elke onduidelijkheid, tegenstrijdigheid of interpretatieprobleem vooraf ontdekken? Of mag je soms gewoon vertrouwen op wat er in de opdrachtdocumenten staat?
Dat is minder evident dan het lijkt.
Natuurlijk moet je opletten
Laten we beginnen met de slechtst denkbare reactie. “Dat stond in het bestek, maar ik had het niet gelezen.” Daar kom je nergens mee.
Een aannemer heeft een onderzoeksplicht. Van een professionele inschrijver wordt verwacht dat hij het dossier aandachtig leest, tegenstrijdigheden opmerkt en duidelijke fouten tijdig meldt.
Vind je een manifeste vergissing of een onduidelijkheid die een correcte prijsberekening onmogelijk maakt, dan moet je daar vóór de indiening van je offerte vragen over stellen. De rechtspraak is op dat punt streng. Wie een evidente fout ziet maar bewust zwijgt, neemt een risico.
Maar de overheid heeft ook verplichtingen
Daar stopt het verhaal niet. Veel discussies ontstaan niet doordat een aannemer een duidelijke fout heeft gemist.
Het probleem is vaak net het omgekeerde. Het bestek laat verschillende interpretaties toe. De aannemer kiest een logische en verdedigde lezing. Pas tijdens de uitvoering blijkt dat de aanbestedende overheid iets anders voor ogen had. In zo’n situatie is het te gemakkelijk om achteraf te zeggen dat de aannemer het verkeerd heeft begrepen.
De aanbestedende overheid heeft immers zelf een verregaande informatieplicht. Zij moet niet alleen juiste informatie verstrekken, maar ook alle nuttige informatie die nodig is om een correcte offerte op te maken. Een aannemer mag erop vertrouwen dat hij zijn prijs kan berekenen op basis van duidelijke en volledige opdrachtdocumenten.
Je hoeft geen helderziende te zijn
Dat brengt ons terug bij de vraag uit de inleiding. Moet je als aannemer elke mogelijke fout ontdekken? Neen.
De onderzoeksplicht heeft grenzen. De Raad van State vertrekt tegenwoordig vaker van een andere vraag: Hoe zou een normaal zorgvuldige en redelijk geïnformeerde inschrijver deze bepaling begrijpen?
Dat lijkt een klein verschil, maar het maakt veel uit. De toets is niet wat de aanbestedende overheid jaren later beweert te hebben bedoeld. De toets is evenmin wat één individuele aannemer eruit heeft afgeleid. De vraag is welke betekenis een professionele inschrijver redelijkerwijze aan het geheel van de opdrachtdocumenten mocht geven.
Een voorbeeld uit de praktijk
Stel dat het bestek een technische prestatie beschrijft, maar niet duidelijk vermeldt welke voorbereidende werken daarvoor nodig zijn.
Drie aannemers lezen dezelfde bepaling op dezelfde manier en verwerken die prestatie op identieke wijze in hun prijs. Pas tijdens de uitvoering blijkt dat de aanbestedende overheid een veel ruimere uitvoering verwacht.
Dan rijst een ongemakkelijke vraag. Was het werkelijk zo duidelijk? Of probeert men achteraf een interpretatie op te leggen die niet ondubbelzinnig uit de opdrachtdocumenten volgde? Precies daar ligt vaak het verschil tussen een terecht geweigerde meerprijs en een gegronde vordering.
Wat doe je als dit gebeurt?
De grootste fout is de discussie mondeling houden. Van zodra duidelijk wordt dat de overheid een andere interpretatie verdedigt, reageer je schriftelijk.
Verwijs naar de betrokken passages uit het bestek. Leg uit op welke interpretatie jouw offerte gebaseerd was. Vraag een formeel standpunt. En vooral: reserveer onmiddellijk je rechten als de gevraagde prestaties volgens jou verder gaan dan wat redelijk uit de opdrachtdocumenten kon worden afgeleid.
Achteraf aantonen wat je hebt begrepen is moeilijk. Achteraf aantonen dat je meteen bezwaar hebt gemaakt, is veel eenvoudiger.
Wat moet je onthouden?
Terug naar de vraag waarmee we begonnen. Moet je als aannemer elke mogelijke fout in een bestek ontdekken? Neen. Je moet het dossier zorgvuldig bestuderen. Je moet duidelijke fouten melden.
Maar je bent niet verplicht verborgen bedoelingen van de aanbestedende overheid te raden.
Als jouw interpretatie overeenstemt met wat een normaal zorgvuldige en redelijk geïnformeerde inschrijver uit de opdrachtdocumenten mocht afleiden, dan sta je juridisch een stuk sterker dan vaak wordt gedacht.
De onderzoeksplicht gaat ver, maar ze gaat niet zover dat je gedachten moet kunnen lezen.